ส่วนที่แหลมคมนั้นอ่อนนุ่มลงแล้ว💕

ฉันได้รับการเสนอชื่อให้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการปกครองตนเองของชาวบ้าน ซึ่งทำให้ฉันมีโอกาสได้ทำงานอาสาสมัคร

ฉันรู้สึกเขินอายเล็กน้อยระหว่างการประชุมกับคณะกรรมการที่ได้รับการเสนอชื่อ เนื่องจากบทสนทนาเริ่มดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ

และก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ เมื่อพิจารณาจากภูมิหลังของสมาชิกแต่ละคนในคณะกรรมการ เช่น ตัวแทนจากอาคารอพาร์ตเมนต์ หัวหน้าชุมชน และผู้นำชุมชน พวกเขาทุกคนล้วนเป็นผู้พูดจาฉะฉานมาก

ฉันคิดกับตัวเองว่า 'เหตุผลที่ฉันมาอยู่ที่นี่ไม่ใช่เพราะสถานที่แห่งนี้ก็ต้องการภาษาแห่งความรักของแม่เพื่อนำมาซึ่งสันติสุขหรอกหรือ?'

หลังจากนั้น เราก็เริ่มทำกิจกรรมป้องกันอาชญากรรมร่วมกัน

ทันทีที่ผมมาถึงด่านหน้า ผมก็ทักทายพวกเขาอย่างดังและอบอุ่นด้วยคำว่า "สวัสดี" และเมื่อผมพูดว่า "น่าทึ่งมากที่ทุกคนสละเวลามาเยี่ยมหมู่บ้าน เยี่ยมไปเลย 👍" สีหน้าของพวกเขาก็สดใสขึ้น และพวกเขาก็ตอบกลับมาด้วยคำทักทายอย่างสุภาพ เสียงหัวเราะดังไปทั่วบริเวณ

เมื่อฉันแสดงความเอาใจใส่ด้วยการแนะนำให้กรรมการอาวุโสท่านหนึ่งที่เข้าร่วมงานแม้จะรู้สึกไม่สบายได้พักผ่อน พวกเขาก็แสดงความขอบคุณอย่างจริงใจและไปซื้อนมถั่วเหลืองอุ่นๆ กาแฟ และซังฮวาจังพุทรามาแจกจ่าย ฮ่าๆ ความสุขและความรักล้นเหลือจริงๆ

แท้จริงแล้ว สันติสุขย่อมมาสู่สถานที่ที่ได้ใช้ภาษาแห่งความรักของแม่~~😊💕