วันนี้เป็นวันปกติของฉันที่โรงพยาบาล
ฉันต้องออกจากบ้านแต่เช้าเพื่อรับผลและไปพบแพทย์
วันนี้ยังมีคนรออยู่มากมาย
ห้องตรวจเลือดเปิดขึ้น และเครื่องจำหน่ายตั๋วนับเลขเริ่มทำงาน
ผู้คนที่รออยู่ก่อนจะรวมตัวกันรอบๆ เครื่องเพื่อรับหมายเลข
ด้วยความสับสนบางอย่าง ถึงตาฉันแล้วฉันก็ยื่นมือออก และคนที่อยู่ตรงข้ามฉันก็ยื่นมือออกไป
ฉันยิ้มแล้วยอมแพ้
(ในขณะที่ฉันพยายามฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่ ฉันคิดว่าร่างกายของฉันตอบสนองตามธรรมชาติก่อน ^^)
แต่แทนที่จะรับตั๋วหมายเลขก่อน คุณให้ตั๋วหมายเลขที่คุณวาดมาให้ฉันไม่ใช่หรือ?
พอเห็นคนยิ้มสดใสก็คิดว่าหัวใจแม่ดีที่สุดแล้ว~
เป็นช่วงเวลาแห่งความสุขระหว่างรอการรักษาค่ะ^^
© ห้ามทำซ้ำหรือแจกจ่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต
129