ปีนี้ฉันกับสามีเริ่มเตรียมอาหารกลางวันไปทำงานให้กันและกัน ทุกวันเราจะเตรียมอาหารกลางวันที่อิ่มท้องและของว่างเพื่อสุขภาพมากมาย โดยคำนึงถึงสุขภาพของกันและกัน บางครั้งฉันก็เตรียมยาแก้ปวดให้เขาถ้าเขาไม่สบาย หรือเขาจะเตรียมน้ำโซดาเพิ่มให้ฉันเพราะฉันไม่ชอบดื่มน้ำเปล่า :)
นอกเหนือจากอาหารกลางวันที่เราเตรียมให้กันแล้ว เรามักจะเขียนโน้ตสั้นๆ เพื่ออวยพรให้พวกเขามีวันที่ดีในการทำงานและกล่าวขอบคุณ บางครั้งก็เป็นข้อความเฉพาะเจาะจง เช่น “ขอบคุณที่ทำอาหารให้พวกเราทาน” หรือ “ขอบคุณที่ดูแลฉันตอนที่เข่าฉันเจ็บ” บางครั้งเราก็แค่เขียนว่า “ฉันซาบซึ้งในทุกสิ่งที่คุณทำเพื่อครอบครัวของเรา”
หลังจากฝึกฝนการทำความดีและความกตัญญูมาได้สองสามเดือน ฉันก็ได้รับเซอร์ไพรส์ที่น่าประทับใจในกล่องอาหารกลางวันของฉันเมื่อวานนี้ที่ทำงาน ฉันหยิบจดหมายที่สามีเขียนถึงฉันซึ่งเต็มไปด้วยถ้อยคำแห่งความรักออกมา แล้วฉันก็พบจดหมายอีกสองฉบับที่ลูกชายและลูกสาวเขียนด้วยลายมือที่สวยที่สุดของพวกเขา
พวกเขาเขียนว่า “หนูรักแม่ ขอบคุณแม่ค่ะ” ฉันยิ้มเมื่อเห็นลายมือและคำพูดน่ารักๆ ของพวกเขา พวกเขายังเด็กมาก แต่ก็พยายามสะกดและเขียนคำเหล่านั้นเพื่อแสดงความรัก
ในขณะนั้นเอง ฉันตระหนักว่าลูกๆ ของฉันเลียนแบบการกระทำของเรา พวกเขาเรียนรู้ที่จะแสดงความขอบคุณและการกระทำแห่งความรัก เพราะเราแบ่งปันคำพูดแห่งความรักให้แก่กันและกัน ฉันขอขอบคุณพระบิดาและพระมารดาสำหรับโครงการรณรงค์ "พระวจนะแห่งความรักและสันติสุขของมารดา" ที่ส่งเสริมให้เราฝึกฝนความรักของมารดา ซึ่งทำให้บ้านของฉันเต็มไปด้วยความรักและความซาบซึ้ง