ในไซออน ภาษาแห่งความรักของแม่นั้นถูกปฏิบัติอย่างแพร่หลาย ไม่ว่าจะตอนทานอาหารกลางวัน ในห้องน้ำ นั่งหรือยืน พวกเธอก็แสดงความห่วงใยและความรักให้กันเสมอ แม้แต่ตอนทำผิดพลาดเล็กน้อย พวกเธอก็จะเป็นคนแรกที่พูดว่า "ไม่เป็นไร ฉันขอโทษ" ความรักแบบนี้แพร่กระจายไปทั่วทุกหนแห่ง 💕
ในบรรดาเรื่องเหล่านั้น ฉันได้ยินเรื่องความกังวลของพี่สาวคนหนึ่งมาด้วย 😅
ฉันอยากฝึกพูดคำว่า "ขอโทษ" กับคนที่ฉันไม่ค่อยลงรอยด้วย ปล่อยวางภาระในใจ และรู้สึกเบาใจขึ้น
พระเจ้าคงทรงประทับใจในจิตใจที่ดีงามของน้องสาว และด้วยเหตุบางอย่างทำให้ทั้งสองได้มาพบกัน
น้องสาวรู้ว่าโอกาสมาถึงแล้ว จึงชงชาให้เขาดื่ม
เขาเอาแต่ขอโทษพลางพูดว่า "ผมขอโทษ... ผมขอโทษ... ผมขอโทษจริงๆ ถ้าผมทำให้คุณเจ็บปวดในทางใดทางหนึ่ง"
เขาคงรู้ใจฉัน เพราะเขายิ้มอย่างสดใส จับมือฉัน และพูดว่า "ไม่เป็นไรนะ" ตอนนี้ แทนที่จะรู้สึกอึดอัดระหว่างเรา เรากลับหันหน้าเข้าหากัน ทักทายกันอย่างอบอุ่น และพูดคุยกัน
น้องสาวฉันบอกว่าเธอรู้ตัวหลังจากฝึกซ้อมแล้ว ขอโทษด้วยนะคะ 🙏
ความรู้สึกหนักอึ้งในใจที่เหมือนตกนรกกลับกลายเป็นสวรรค์ได้ด้วยคำเพียงคำเดียวว่า "ฉันขอโทษ" แม้ว่าฉันจะไม่ผิด แต่ถ้าอีกฝ่ายรู้สึกแย่ ฉันก็ตระหนักได้ในภายหลังว่าฉันอาจทำให้พวกเขาเจ็บปวดในแบบที่ฉันไม่ทันสังเกต มันกลายเป็นโอกาสให้ฉันได้ไตร่ตรองตัวเอง
ฉันหวังว่าความอบอุ่นแห่งความรักของแม่จะแผ่ขยายไปไกล ไม่เพียงแต่ในไซออนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงโลกที่โหดร้ายและหนาวเย็นนี้ด้วย 🙏