มีพี่สาวคนหนึ่งที่หน้าตาดี แต่ทุกครั้งที่เจอกันที่โบสถ์ เธอดูเหมือนจะเป็นคนแปลกหน้าสำหรับฉันเสมอ
ตอนที่ฉันเข้าเรียนชั้นประถมศึกษา ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่เมื่อเทียบกับป้าคนอื่นๆ แล้ว...
สายตาของฉันยิ่งจับจ้องไปที่น้องสาวคนเล็กที่ลังเลที่จะทักทายฉัน
ทุกครั้งที่เกิดเรื่องแบบนั้น ฉันจะเรียกชื่อคุณดังขึ้นและกอดคุณไว้
ดูเหมือนว่าเวลาจะผ่านไปหกเดือนแล้วนับตั้งแต่ฉันเริ่มสนใจเรื่องนี้
แล้ววันหนึ่ง น้องสาวของฉันก็วิ่งมาหาฉันเป็นคนแรก กอดฉันแน่น แล้วพูดว่า "หนูรักป้าค่ะ"
ฉันรู้สึกซาบซึ้งใจเมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของน้องสาวขณะที่เธอกอดฉัน
ฉันเข้าไปหาเธอด้วยความรักและแค่ทักทาย แต่ฉันรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมากกับการเปลี่ยนแปลงในความรักที่เกิดขึ้นจากน้องสาวของเธอ
ฉันสงสัยมาตลอดว่าทำไมคำว่า "สวัสดี" ถึงถูกรวมอยู่ในภาษาแห่งความรักของแม่ มันเป็นคำที่ชัดเจนมากนี่นา
แต่บางทีอาจเป็นเพราะเราสนิทสนมกันมาก หรือเพราะเรารู้จักกันดี ฉันจึงมองไปรอบๆ เพื่อดูว่าฉันเคยละเลยพี่น้องรอบตัวฉันบ้างหรือไม่
ฉันคิดทบทวนอีกครั้งว่าฉันเคยเริ่มต้นวันใหม่โดยไม่กล่าวคำทักทายราวกับว่าเป็นเรื่องปกติหรือไม่
เมื่อนึกถึงปาฏิหาริย์เล็กๆ ที่น้องสาวมอบให้ ฉันจะพยายามฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่ต่อไป ^^