ฉันออกจากบ้านด้วยความรู้สึกไม่สบายใจหลังจากทะเลาะเล็กน้อยกับพ่อแม่
ขณะที่ฉันเดินเข้าไปในโบสถ์ หญิงคนหนึ่งทักทายฉันด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น
"ขอให้โชคดี!"
เพียงแค่คำทักทายสั้นๆ ก็ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นใจ และฉันก็ลืมความรู้สึกแย่ๆ ไปชั่วขณะ
ฉันทักทายเขาด้วยรอยยิ้มสดใสเช่นกัน
มันเป็นเพียงคำสั้นๆ แต่ในคำทักทายสั้นๆ นั้น
ฉันได้เรียนรู้ว่าภาษาแห่งความรักของแม่ไม่ได้อยู่ที่ถ้อยคำยิ่งใหญ่ แต่Sอยู่ที่การแสดงออกเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวัน
เช่นเดียวกับที่คำทักทายเล็กๆ น้อยๆ ทำให้หัวใจฉันเบิกบาน ฉันก็รู้สึกว่าฉันควรจะมอบความรักแบบเดียวกันนั้นให้ผู้อื่นโดยไม่ปิดบัง! 🌸🩷
© ห้ามทำซ้ำหรือแจกจ่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต
16