ลูกชายวัย 8 ขวบและสามีของฉันกำลังดูยูทูบและพับเครื่องบินกระดาษอยู่
ฉันคิดว่าการพับเครื่องบินกระดาษคงไม่ใช่เรื่องง่าย
เราขัดแย้งกันเพราะความคิดเห็นไม่ตรงกัน
เด็กคนนั้นพูดว่า “คุณต้องพับแบบนี้ เหมือนที่ฉันเห็นในยูทูบ!”
สามีฉันพูดว่า “พ่อพับแบบนี้ก็ได้” และก็ไม่มีการประนีประนอมใดๆ ระหว่างเราสองคน
จากนั้นเด็กก็เดินเข้ามาหาฉันและถอนหายใจอย่างหนักราวกับว่าเขารู้สึกผิดหวัง
หลังจากคิดอยู่สักพัก ฉันก็ไปถามพ่อก่อน
ฉันพูดว่า “พ่อ ไม่เป็นไรนะ ทำได้แน่นอน” ^^
จากนั้นสามีก็รู้สึกละอายใจ
“มินจุน นายคงลำบากมากแน่ๆ ฉันเสียใจด้วยนะ”
ขอบคุณคุณมาก บ้านทั้งหลังจึงเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
ลูกชายของฉันในตอนนี้
“แม่คะ ทำไมวันนี้แม่ไม่ใช้ภาษาแห่งความรักของแม่เลยล่ะคะ?”
“พ่อคะ วันนี้หนูไม่ได้ใช้ภาษาแห่งความรักของแม่เลยสักครั้ง!”
พวกเขาคอยจับตาดูเราอยู่ ^^
ขอบคุณลูกชายของฉัน ครอบครัวของเรา
ขอให้ทุกวันเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสุขในภาษาแห่งความรักของแม่ ^^