ตอนแรก ฉันรู้สึกอึดอัดและเขินอายมากที่จะยิ้มและทักทายคนแปลกหน้าที่ตัวเตี้ยกว่าฉัน
ด้วยแนวคิดที่ว่า ‘มาฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่กันเถอะ’
ในลิฟต์ ฉันทักทายเพื่อนร่วมลิฟต์ก่อนด้วยคำว่า "สวัสดีค่ะ อากาศหนาวมากเลยใช่ไหมคะ?"
รอยยิ้มสดใสปรากฏขึ้นบนใบหน้าไร้อารมณ์ของเพื่อนบ้านของฉัน
"ครับ สวัสดีครับ ผมว่ามันดีกว่าเมื่อวานนะครับ" เขาตอบ
แท้จริงแล้ว ภาษาแห่งความรักของแม่ดูเหมือนจะเป็นเครื่องมือมหัศจรรย์ที่ช่วยให้การสื่อสารระหว่างครอบครัวและเพื่อนบ้านดีขึ้น
ฉันดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของปาฏิหาริย์นี้ค่ะ~^^
© ห้ามทำซ้ำหรือแจกจ่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต
126