เมื่อเราเริ่มใช้ภาษาแห่งความรักของแม่
ดัชนีความสุขในชีวิตของฉันเพิ่มขึ้นมาก
ฉันไปทานอาหารที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งเมื่อสักครู่
ถ้าเป็นปกติ ฉันคงกินเสร็จแล้ว
ฉันคงแค่พูดคำว่า “ลาก่อน” สั้นๆ แล้วก็จากไป
ในวันนั้น ด้วยรอยยิ้ม
“ขอบคุณค่ะ อร่อยมากเลยค่ะ”
ฉันถ่ายทอดภาษาแห่งความรักของแม่
จากนั้นเจ้าของร้านอาหารก็ยิ้มอย่างสดใส
เขาทักทายฉันอย่างอบอุ่น
พฤติกรรมการขับขี่ก็เปลี่ยนแปลงไปหลายอย่างเช่นกัน
ในอดีต เมื่อผมเห็นคนขับรถคันใดคันหนึ่งขับปาดหน้าอย่างแรงเกินไป
ฉันไม่เก่งเรื่องการประนีประนอม
เขามักจะบ่นว่า "ถ้าอย่างนั้น ทำไมเราไม่หนีไปตั้งแต่เมื่อวานล่ะ"
แต่ในขณะที่ฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่นั้น
เอาล่ะ "คุณเริ่มก่อนเลย"
ฉันเริ่มยินดีที่จะประนีประนอมแล้ว
แม้แต่ในห้องแชทกลุ่มของบริษัท
จงแสดงความขอบคุณแม้แต่ในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ
การฝากข้อความให้กำลังใจและสนับสนุน
มันกลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้ว
บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่คนรอบข้างฉันคิดแบบนั้น
“ทำไมคุณถึงดูมีความสุขอยู่เสมอ?”
ฉันได้ยินเรื่องนี้บ่อยๆค่ะ ^^
ใช้ภาษาแห่งความรักของแม่
ที่ทำงาน ที่บ้าน และในสังคม
การสนับสนุน ให้กำลังใจ และความเอาใจใส่ ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันของเราไปแล้ว
เมื่อภาษาเปลี่ยนแปลง พฤติกรรมก็จะเปลี่ยนแปลงไปด้วย
เมื่อพฤติกรรมเปลี่ยนไป นิสัยก็จะเปลี่ยนไปด้วย
ถึงจุดหนึ่ง รอยยิ้มไม่เคยหายไปจากใบหน้าของฉันเลย
ช่วงนี้ฉันมีความสุขมากจริงๆ
ในอนาคต ภาษาแห่งความรักของแม่
ใช้มันบ่อยกว่าที่เคย
ฉันหวังว่าทุกคนรอบตัวฉันจะมีความสุขด้วยเช่นกัน♡
“เพื่อโลกที่สงบสุข เราคือผู้สร้างสันติภาพ”