ของว่างที่แบ่งปันด้วยความรักจากใจแม่

ปีที่แล้ว ฉันไม่สามารถนำโครงการส่งเสริมภาษาแห่งความรักของแม่มาใช้ได้อย่างเหมาะสม แต่ปีนี้ฉันอยากลองใช้กับลูกๆ ดู และลูกๆ ก็ยินดีที่จะเข้าร่วมด้วย

ลูกชายของฉันซึ่งเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้นปีที่สอง ได้เข้าร่วมกิจกรรมทางศาสนาที่โบสถ์ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน

วันก่อนหน้านั้น ลูกชายบอกว่าอยากทำคุกกี้ไปแบ่งให้น้องๆ กิน ฉันเลยไปซื้อส่วนผสมมาให้ เขาบอกว่าจะทำกับน้องสาวที่เรียนอยู่ชั้น ป.5 แล้วก็บอกว่า "คุณแม่พักก่อนได้นะ" มันเป็นภาพที่น่าประทับใจและอบอุ่นหัวใจมากที่ได้เห็นพวกเขาช่วยกันค้นคว้าสูตร แบ่งงานกันทำ และช่วยกันเตรียมคุกกี้

ฉันถามว่ามีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้บ้างไหม แต่เขาบอกว่าไม่เป็นไร และเขายังจะทำคุกกี้ไปให้ป้าๆ ในโบสถ์ด้วย ดังนั้นฉันจึงต้องรอ เขาปฏิเสธอย่างดื้อรั้น(?)

มีอุปสรรคเล็กน้อยเกิดขึ้นบ้าง เช่น ทำแป้งหก หรือตวงส่วนผสมผิดพลาด แต่แทนที่จะดุ พี่ชายกลับปลอบโยนเขาอย่างอ่อนโยนว่า "ไม่เป็นไรหรอก เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ แค่เติมอีกนิดหน่อยก็พอ" น้องชายซึ่งอาจจะเริ่มรำคาญที่ต้องทำทุกอย่างที่ได้รับคำสั่ง ก็ร่วมทำอย่างมีความสุขจนถึงที่สุด และถามว่า "คราวหน้าผมจะช่วยอะไรได้บ้างครับ?"

แม้ว่าเวลาจะผ่านไปสามชั่วโมงแล้วนับตั้งแต่พวกเขาทำคุกกี้ ทำความสะอาด และล้างจานเสร็จ เด็กๆ ก็ยังยิ้มและพูดว่า "หนูหวังว่าครอบครัวไซออนจะชอบนะคะ" และ "หนูหวังว่าพวกเขาจะรู้สึกแข็งแรงหลังจากกินคุกกี้ค่ะ" ภาษาแห่งความรักของแม่ได้ฝังแน่นอยู่ในบทสนทนาของพวกเขาแล้ว ขณะที่ฉันเฝ้าดู ฉันพบว่าตัวเองกำลังชมเด็กๆ ว่า "พวกเธอทำได้ดีมาก" และ "แม่คิดว่าครอบครัวไซออนจะชอบมันมากแน่ๆ" และฉันรู้สึกว่าพวกเขากำลังฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่อย่างเป็นธรรมชาติ

คุกกี้ที่ทำเสร็จแล้วนั้นอร่อยและสวยงามมาก เพราะ คุกกี้ต้องมี 'เครื่องปรุงธรรมชาติ' ที่ดีที่สุด นั่นก็คือความรักของแม่ 😊 หลังจากนั้น เด็กๆ ก็แบ่งคุกกี้ให้กับครอบครัวนักเรียนด้วยกัน พร้อมกับเสียงหัวเราะและภาษาแห่งความรัก ฉันเองก็ได้สัมผัสถึงหัวใจและภาษาแห่งความรักของแม่ขณะที่กินคุกกี้ที่เด็กๆ ทำกับลูกสาวของพวกเขา

ฉันจะนำสิ่งนี้ไปปฏิบัติที่บ้านต่อไป เพื่อสร้างครอบครัวที่มีความสุขและแบ่งปันความรักนั้นให้กับคนรอบข้าง ❤️