โพสต์นี้ได้รับการแปลโดยอัตโนมัติ การแปลอาจดูแปลกหรือแตกต่างจากโพสต์ต้นฉบับเล็กน้อย
การขอบคุณความเอื้ออารี

ขอบคุณสำหรับคำพูดที่ให้กำลังใจในวันนี้ค่ะ

พ่อของฉันซึ่งทำงานอยู่ต่างประเทศ เดินทางมาถึงเกาหลีวันนี้

พวกเราไปทานอาหารเย็นด้วยกันที่บ้านพ่อแม่สามี

พ่อแม่สามีฉันมีลูกชายแค่สองคน พวกเขาเลยไม่ค่อยคุยกันเท่าไหร่ และภาษาที่ใช้ก็ค่อนข้างหยาบคาย

ดังนั้นเมื่อเราพบกัน เรามักจะกลับมาด้วยความเจ็บปวด

วันนี้ฉันออกเดินทางไปบ้านพ่อแม่สามีด้วยความตั้งใจที่จะ 'ฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่ให้กับพ่อแม่สามี'


หลังอาหารเย็น แม่ถามฉันเกี่ยวกับเรื่องที่เธอไม่รู้เกี่ยวกับสมาร์ทโฟน

สามีและพ่อของฉันซึ่งอยู่ข้างๆ ฉัน ตำหนิฉันว่าฉันไม่รู้เรื่องนั้นเลย

ฉันจึงบอกแม่ว่า “แม่คงไม่รู้หรอก ค่อยๆ ทำไปทีละอย่างนะ”

ดูเหมือนแม่ของฉันอารมณ์ดีมากขณะที่ท่านพูดคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้อย่างออกรส


ระหว่างทางกลับบ้าน สามีของฉันดูอารมณ์ดี ฉันเลยถามว่า “วันนี้สนุกไหมคะ?”

สามีฉันพูดว่า “วันนี้ผมรู้สึกดีจริงๆ ขอบคุณที่พูดสิ่งดีๆ กับผมที่บ้านนะครับ”

หลายครั้งที่เราทะเลาะกันเวลาไปเยี่ยมบ้านพ่อแม่สามี แต่ในวันนี้ฉันได้ฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่แล้ว

ฉันรู้สึกซาบซึ้งใจที่คุณได้สัมผัสหัวใจของครอบครัวฉัน

ฉันเริ่มเชื่อว่าฉันต้องฝึกฝนการใช้ภาษาแห่งความรักของแม่ต่อครอบครัวอันเป็นที่รักของฉันต่อไป

© ห้ามทำซ้ำหรือแจกจ่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต