โพสต์นี้ได้รับการแปลโดยอัตโนมัติ การแปลอาจดูแปลกหรือแตกต่างจากโพสต์ต้นฉบับเล็กน้อย
การขอโทษความเอื้ออารี

เรื่องราวเกี่ยวกับพี่น้องในชีวิตจริง(?)

หลังจากทะเลาะกับพี่ชายที่อายุมากกว่าฉันหนึ่งปี

ฉันตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่ขอโทษก่อน

ฉันคิดว่ามันจะยิ่งเป็นเช่นนั้นเพราะว่ามันเป็นความผิดของพี่ชายฉัน


แต่เมื่อฉันคิดถึงภาษาแห่งความรักของแม่

ในที่สุดฉันรู้สึกว่าฉันต้องเข้าหาเขาก่อน

ฉันได้กล่าวคำตอบรับแก่พี่ชายของฉัน

“ไม่เป็นไรหรอก มันเป็นแบบนี้ได้”


หลังจากฝึกภาษารักแม่แล้ว

ความสัมพันธ์ของฉันกับพี่ชายดีขึ้นกว่าเดิม🥹


ป.ล. ฉันอยากเป็นพี่น้องที่สนิทกันเหมือนในรูปถ่ายสมัยเด็กๆ ของเรา

© ห้ามทำซ้ำหรือแจกจ่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต