ตามแบบบ้านของฉัน ด้านหน้าเป็นเมือง ด้านหลังเป็นชนบท
อากาศดีและเป็นย่านที่เงียบสงบ แทบไม่มีคนอยู่เลย~^^
วันหนึ่ง ฉันไปเยี่ยมครอบครัวและเดินผ่านทุ่งนา ภาพข้าวสุกสีเหลืองอร่ามงดงามช่างงดงามเหลือเกิน ภาพข้าวที่พลิ้วไหวไปตามลมนั้นให้ความรู้สึกราวกับคลื่นในทะเล
ถ่ายรูปแป๊บนึง เห็นข้าวปุ๊บก็คิดขึ้นมาเลย~
มีคำกล่าวโบราณกล่าวไว้ว่า “ข้าวยิ่งสุก ต้นก็ยิ่งโค้งต่ำ”
เป็นสัญลักษณ์แห่งความอ่อนน้อมถ่อมตน~~
ยังมีบทเรียนอีกว่า ผู้ที่มีความเป็นผู้ใหญ่หรือผู้มีคุณธรรมไม่ควรสูญเสียความถ่อมตน
ฉันคิดว่า 'ความอ่อนน้อมถ่อมตน' ก็สำคัญเช่นกันเมื่อฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่
เวลาทักทาย แสดงความขอบคุณ หรือขอโทษ เราจะก้มหัว^^
ดูเหมือนว่าความเคารพ การประนีประนอม และการเอาใจใส่ จะต้องอาศัยความถ่อมตนทั้งสิ้น
ต่อไปผมจะฝึกฝนให้หนักยิ่งขึ้นเพื่อเป็นคนถ่อมตัวเหมือนข้าวสุกครับ
ทุกคนไม่นะ!