โพสต์นี้ได้รับการแปลโดยอัตโนมัติ การแปลอาจดูแปลกหรือแตกต่างจากโพสต์ต้นฉบับเล็กน้อย
การทักทายการขอบคุณการขอโทษ

ภาพข้าวสุก

ตามแบบบ้านของฉัน ด้านหน้าเป็นเมือง ด้านหลังเป็นชนบท

อากาศดีและเป็นย่านที่เงียบสงบ แทบไม่มีคนอยู่เลย~^^


วันหนึ่ง ฉันไปเยี่ยมครอบครัวและเดินผ่านทุ่งนา ภาพข้าวสุกสีเหลืองอร่ามงดงามช่างงดงามเหลือเกิน ภาพข้าวที่พลิ้วไหวไปตามลมนั้นให้ความรู้สึกราวกับคลื่นในทะเล


ถ่ายรูปแป๊บนึง เห็นข้าวปุ๊บก็คิดขึ้นมาเลย~

มีคำกล่าวโบราณกล่าวไว้ว่า “ข้าวยิ่งสุก ต้นก็ยิ่งโค้งต่ำ”

เป็นสัญลักษณ์แห่งความอ่อนน้อมถ่อมตน~~

ยังมีบทเรียนอีกว่า ผู้ที่มีความเป็นผู้ใหญ่หรือผู้มีคุณธรรมไม่ควรสูญเสียความถ่อมตน


ฉันคิดว่า 'ความอ่อนน้อมถ่อมตน' ก็สำคัญเช่นกันเมื่อฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่

เวลาทักทาย แสดงความขอบคุณ หรือขอโทษ เราจะก้มหัว^^

ดูเหมือนว่าความเคารพ การประนีประนอม และการเอาใจใส่ จะต้องอาศัยความถ่อมตนทั้งสิ้น


ต่อไปผมจะฝึกฝนให้หนักยิ่งขึ้นเพื่อเป็นคนถ่อมตัวเหมือนข้าวสุกครับ

ทุกคนไม่นะ!

© ห้ามทำซ้ำหรือแจกจ่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต