คุยกับลูกชาย^^

มีบางอย่างเกิดขึ้นกับลูกชายของฉัน ดังนั้นเราทั้งคู่จึงต้องทนทุกข์อยู่ในห้องของตัวเอง

จากนั้นลูกชายของฉันก็เคาะประตู เข้ามา และพูดกับฉันว่า

"แม่ ผมขอโทษ ผมเอาแต่ใจตัวเองมาก ผมขอโทษที่โกรธ ผมขอโทษที่ทำให้แม่รู้สึกแย่"

หัวใจของฉันละลายไปกับคำพูดแห่งความรักของลูกชาย

"ไม่เป็นไรค่ะ เป็นไปได้ค่ะ ขอโทษด้วยนะคะที่คิดไม่รอบคอบเลยแม่ ขอบคุณที่เข้าใจนะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ"

“แม่ ผมรักแม่”

ภาษาแห่งความรักของแม่ก็นำมาซึ่งความสงบเช่นกัน^^