คำแรกใน 'ภาษารักของแม่' คือ การทักทาย!
"สวัสดี."
ฉันพูดว่า 'มาฝึกทั้งเจ็ดกันเถอะ!' แม้ว่าฉันจะมีความคิดเหมือนกันว่า 'ก่อนอื่น มาฝึกฝนมันกันเถอะ!' ยังมีเป้าหมาย
ฉันจึงทักทายเพื่อนบ้านทุกคนที่เจอในลิฟต์เสมอ เด็กที่เห็นแม่ของพวกเขาก็สามารถ ทักทายผู้อื่นได้ดี เช่นกัน
วันหนึ่งสามีของฉันกลับมาบ้านโดยถือถุงช้อปปิ้ง จดหมายที่เขียนด้วยลายมืออย่างละเอียดของเพื่อนบ้านกล่าวว่า 'ฉันกำลังส่งของขวัญที่คุณเตรียมไว้ให้เด็กๆ' ฉันรู้สึกเหมือนหมวก ถุงเท้า และถุงมือแบบใหม่ที่ใส่ในถุงช้อปปิ้งไม่ใช่แค่สิ่งของ แต่เป็นความรัก สิ่งที่ฉันต้องทำคือฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่ และสุดท้ายฉันก็รักเพื่อนบ้าน
เมื่อไม่กี่วันก่อน ลูกของฉันที่วิ่งอยู่คนเดียวข้างถนน จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงผู้ใหญ่คุยกัน ฉันกังวลว่าตัวเองทำผิดจึงรีบวิ่งไปเห็นคู่สามีภรรยาสูงอายุคนหนึ่งตบหัวเด็กแล้วชมเชย เรื่องราวทั้งหมดดำเนินไปเช่นนี้ แต่เด็กที่กำลังวิ่งอยู่ก็หยุดลงเมื่อเห็นคู่สามีภรรยาสูงอายุและพูด ว่า "สวัสดี!" เขาทักทายฉันอย่างสดใส เด็กจำคู่สามีภรรยาสูงอายุที่มักจะทักทายพวกเขาในลิฟต์เสมอ ดังนั้นพวกเขาจึงทักทายพวกเขาข้างนอกด้วย ผู้ใหญ่บอกว่าพวกเขาภูมิใจในตัวเขามาก จึงหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาทันทีและ ยัง ให้เงินติดกระเป๋า อีกด้วย ในวันที่หนาวเหน็บ ฉันรู้สึกได้ถึงความรักอันอบอุ่นจากลูกที่ได้รับเบี้ยเลี้ยง ฉันที่ภาคภูมิใจ และคู่สามีภรรยาสูงอายุที่ชื่นชมฉัน
ฉันคิดว่า 'ฉันก็แค่ทักทาย' แต่เมื่อฉันนำไปปฏิบัติจริง มีหลาย ครั้งที่มันยาก แม้ว่าคุณจะทักทายพวกเขาอย่างสดใส แต่พวกเขาก็ยังแสดงสีหน้าว่างเปล่าและทำให้ห้องลิฟต์รู้สึกเย็น หรือถามว่า 'ทำไมคนแปลกหน้าถึงทักทายฉัน' ยังมีคนที่มองฉันแปลกๆ
อย่างไรก็ตาม ความรักสองเท่าหรือสามเท่าที่ฉันได้รับเป็นการตอบแทน ทำให้ฉันตั้งใจฝึกฝนภาษาแห่งความรักของแม่อย่างขยันขันแข็งยิ่งขึ้น จะมาแชร์รีวิวอุ่นๆ ละลายน้ำแข็งให้ละลายกันอีกนะคะ :)