หลังจากดู 'ภาษาแห่งความรักของแม่' ทั้งเจ็ดแล้ว ฉันจึงตัดสินใจฝึกฝนเป็นประจำทุกวัน โดยเริ่มจากข้อ 1: คำทักทาย
ฉันพยายามพูดว่า “สวัสดี” ด้วยน้ำเสียงร่าเริงกับเพื่อนบ้านที่มักจะแกล้งทำเป็นไม่สังเกตเห็นหรือแค่พยักหน้าเมื่อฉันเดินผ่านพวกเขาไปตอนที่ฉันวิ่งชนพวกเขาในลิฟต์
ตอนแรกที่ทักทายกัน เห็นชาวบ้านขึ้นลิฟต์ตกใจเลย ^^
จากนั้นทุกคนก็กล่าว “สวัสดี” และทักทายกัน
เราแค่ทักทายกันสม่ำเสมอมาได้ประมาณหนึ่งสัปดาห์แล้ว แต่เราก็เป็นเพื่อนสนิทกัน ดังนั้นเมื่อเราเจอกัน เราก็ยิ้มและทักทายกันอย่างสม่ำเสมอ
มันเป็นการกระทำเล็กๆ น้อยๆ แต่มันก็ทำให้ฉันรู้สึกมีความสุข
ถึงแม้เราจะอยู่ตึกเดียวกันมาปีกว่าแล้ว แต่ก็ไม่รู้จักกัน แต่พอทักทายกันก่อนก็ดูเหมือนตอนนี้เรากลายเป็น 'เพื่อนบ้านกันจริงๆ' ไปแล้ว
© ห้ามทำซ้ำหรือแจกจ่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต
21