අද මගේ පුතා මුළු පවුලටම රාත්රී ආහාරය උයන්න මට උදව් කරන්න හිතුවා. නමුත් එයාට තාම අවුරුදු 5 යි, එයා උදව් කරන්න ගත්ත උත්සාහය නිසා අනතුරක් වුණා, මම ටිකක් කේන්ති ගිහින් එයාට කේන්ති යන විදිහට අපහාසාත්මක දේවල් කිව්වා.
ඒ රෑ නින්දට යන්න කලින් එයා කිව්වා "අම්මේ, අද ඔයා මට හොඳට සැලකුවේ නෑ" කියලා.
ඇහුවට පස්සේ ඔයා කිව්වා, "අම්මේ, මට ඔයාට උදව් කරන්න ඕන වුණා, ඒත් ඔයා නිතරම තරහා වුණා, මට ගොඩක් දුක හිතුනා" කියලා.
මම හදවතින්ම බිඳී ගොස් ඇයව වැළඳ ගැනීමට හැරී, "ඔයාව දුකට පත් කළාට මට සමාවෙන්න. මම වෙනස් වෙන්න උත්සාහ කරන්නම්. මට ගොඩක් කණගාටුයි" කියා කීවෙමි.
ඇය හිස වනමින් ප්රීති ඝෝෂා නැගූ අතර, එය දිගු දිනකට පසු ඉක්මනින් නින්දට වැටීමට උපකාරී විය.
ඇත්තටම, සමාව ඉල්ලීමකට ඇදහිය නොහැකි බලයක් තියෙනවා, ඒක මගේ හදවතයි මගේ පුතාගේ හදවතයි දෙකම මෘදු කරනවා. මම ප්රායෝගික වෙන්න උත්සාහ කරනවා, උණුසුම් පවුල් වාතාවරණයක් ඇති කරන්න වෙනස්කම් කරන්නම්.