Nie tak dawno temu między nowo zatrudnionym pracownikiem a obecnym pracownikiem pojawiły się uczucia w związku z częścią dotyczącą „czasu zmianowego”.
Jako właściciel sklepu zapytałem nowo zatrudnionego pracownika: „Muszę oddać rzeczy, więc czy możesz przyjść do pracy przynajmniej 5 minut wcześniej?”
Nowy pracownik powiedział: „Mam przed sobą długą drogę i nie mogę tego zrobić”.
Przez chwilę pomyślałam: „Nie mogę uwierzyć, że tak stanowczo przemówił do właściciela sklepu”.
Poddałam się, przypominając sobie język miłości mojej matki.
Powiedzmy innym pracownikom: „Jeśli nowy pracownik się spóźni, zrobię to za niego, żeby nie musiał zwlekać z wyjściem z pracy”.
Personel uśmiechnął się i powiedział: „W porządku, poczekaj chwilę” i zrozumiał.
Ponadto stwierdził: „Czasami spóźniałem się na swoją zmianę lub przychodziłem na nią punktualnie” i powiedział, że sam to naprawi.
Od tego momentu wyznaczałem nowemu pracownikowi jego zmianę na 10 minut przed jego zakończeniem.
Kiedy wcześnie zacząłem swoją zmianę, wydarzyło się coś zaskakującego.
Nowy pracownik zaczął przychodzić do pracy co najmniej 5 minut wcześniej, inni pracownicy również zaczęli przychodzić do pracy 5–10 minut wcześniej.
„Jak by to było, gdybym tego dnia stanowczo powiedział: «Jestem właścicielem sklepu, więc proszę przyjdź do pracy 5 minut wcześniej»?” Miałem myśl.
Dla wszystkich musiało to być niewygodne i trudne.
Kiedy poddałam się i szanowałam drugą osobę, sytuacja została bardzo łatwo rozwiązana.
Chciałbym skorzystać z tej okazji, aby uważniej wysłuchać opinii drugiej strony.
Po raz kolejny uświadomiłam sobie, że akcja „Dzień Miłości i Pokoju Matki” ma na celu zmianę „ja”, a nie innych. ♡