Mój syn przechodził trudny okres dojrzewania od drugiego roku szkoły średniej aż do teraz, kiedy jest uczniem szkoły średniej.
Bez względu na to, o co proszę, ciągle odpowiadają: „Nie, dziękuję!”, „Nie chcę!” lub „Nie zrobię tego”.
Ponieważ był cichym dzieckiem, wszystko co mogłam zrobić, to po prostu czekać.
W międzyczasie, po wysłuchaniu w kościele kazania o praktykowaniu języka miłości Matki również w grupie młodzieżowej, zacząłem witać się z ludźmi.
Mówiąc „Dziękuję za posiłek” i „Czy mogłabyś dać mi ściereczkę?” do cioci służących w kuchni w szabat,
Pokazywał zmiany, takie jak wycieranie stołu, bez polecenia.
Członkowie rodziny również powiedzieli: „OO powiedział cześć~,”
Wszyscy byli zaskoczeni, bo wiedzieli, że jest bardzo cichym dzieckiem.
Jestem po prostu wdzięczny, że język miłości matki zmienia na lepsze nawet jej nastoletnich synów.