Ilekroć spotykałyśmy się w kościele, zawsze wydawała mi się obca, ale była to dla mnie bardzo ładna siostra.
Kiedy poszłam do szkoły podstawowej, nie wiem dlaczego, ale w porównaniu do innych ciotek,
Mój wzrok jeszcze bardziej przykuła młodsza siostra, która wahała się, czy mnie powitać.
Za każdym razem, gdy to się zdarza, wołam twoje imię głośniej i cię przytulam.
Wydaje mi się, że minęło już pół roku, odkąd zacząłem się tym interesować.
Pewnego dnia moja młodsza siostra podbiegła do mnie pierwsza, mocno mnie przytuliła i powiedziała: „Kocham cię, ciociu”.
Wzruszyłem się, gdy zobaczyłem uśmiech na twarzy mojej siostry, gdy mnie przytuliła.
Podszedłem do niej z miłością i powiedziałem tylko „cześć”, ale byłem głęboko poruszony zmianą, jaka zaszła w miłości młodszej siostry.
Często zastanawiałam się, dlaczego „cześć” jest częścią języka matczynej miłości. To takie oczywiste słowo.
Ale może dlatego, że jesteśmy tak blisko siebie lub dlatego, że tak dobrze się znamy, rozejrzałem się, żeby sprawdzić, czy kiedykolwiek zaniedbałem braci i siostry wokół mnie.
Znów się zastanawiałem, czy kiedykolwiek zaczynałem dzień bez przywitania się, jakby to było coś oczywistego.
Myśląc o małym cudzie, jaki podarowała mi moja młodsza siostra, postaram się ćwiczyć język matczynej miłości. ^^