सहसा मी सायकलने प्रवास करतो, पण ज्या दिवशी मला घाई असते किंवा मी थकलेलो असतो, तेव्हा मी राइड-हेलिंग मोटारसायकल वापरतो. त्या दिवशी, एका स्वादिष्ट नाश्त्याचा आस्वाद घेतल्यानंतर, तो माझ्या राइड-हेलिंग ड्रायव्हरसोबत वाटून घ्यावा असा विचार माझ्या मनात आला. म्हणून मी दुकानदाराला ते खाद्यपदार्थ पॅक करायला सांगितले आणि प्रवास पूर्ण झाल्यावर, माझ्या प्रेमाची खूण म्हणून तो नाश्ता ड्रायव्हरला पाठवून दिला. मी हाताने काढलेल्या काही चित्रांसोबत एक छोटा संदेश ठेवला होता, ज्यात लिहिले होते: "मला सुखरूप घरी पोहोचवल्याबद्दल धन्यवाद. हा नाश्ता खूप स्वादिष्ट होता, म्हणून मला तो तुमच्यासोबत वाटून घ्यावासा वाटला. तुमच्या जेवणाचा आनंद घ्या!"
मला वाटतं की काही कामांकडे इतरांपेक्षा कमी लक्ष दिलं जातं आणि त्यांचं कौतुकही कमी होतं. पण परमपिता परमेश्वराने आपल्याला 'आपल्या शेजाऱ्यांवर स्वतःसारखं प्रेम करा' असं शिकवलं आहे, म्हणून मला आशा आहे की प्रेमाच्या भाषेच्या माध्यमातून प्रत्येकाला अधिक आदर आणि प्रेम मिळाल्याचं जाणवेल. कारण प्रेमाची भाषा संपूर्ण जगाला उबदार करू शकते. आणि आता मी विचार करत आहे की, पुढच्या वेळी मी प्रेमाच्या भाषेचे पोस्टर्ससुद्धा छापून वाटेन, हाहा. 😁