गेल्या डिसेंबरपासून सुमारे तीन महिने, मी माझ्या पतीसोबत वात्सल्य व्यक्त करण्याचा खूप प्रयत्न केला आहे.
मी रोज न चुकता वेबसाइटला भेट देऊन दैनंदिन तपासणी करत असे, आणि ज्या दिवशी मला वाटायचे की माझा पुरेसा सराव झाला नाही, त्या दिवशी मी 'आईची प्रेमभाषा' आणि 'आईचे १३ धडे' एका वहीत लिहून ठेवत असे आणि जेव्हाही मोकळा वेळ मिळायचा तेव्हा ते वाचून मनावर घेण्याचा प्रयत्न करत असे.
मग, तो दिवस होता जेव्हा मी माझ्या नवऱ्यासोबत किराणा दुकानातून परत आले. मी सामान लावत असताना , माझा नवरा माझ्या जवळ आला आणि म्हणाला, "मी तुला काही मदत करू का?" गेल्या १० वर्षांत मी त्याला असं म्हणताना पहिल्यांदाच ऐकलं होतं. त्याच क्षणी मला वाटलं, "माझा नवरा माझ्या आईच्या प्रेमाच्या भाषेत बोलतोय!"
त्यानंतरही बदल सुरूच राहिले. सहसा, संभाषण पुढे चालू राहत नसे कारण त्यांना माझ्या बायबल अभ्यासात रस नव्हता, पण अलीकडे ते माझे ऐकून घेऊ लागले आहेत आणि प्रतिसाद देत आहेत.
गेल्या १०० दिवसांपासून आईच्या प्रेमाच्या भाषेचा सराव करताना मला काहीतरी जाणवले आहे.
ज्याप्रमाणे हिवाळ्यात गोठून कडक झालेल्या जमिनीत बियाणे पेरता येत नाही, त्याचप्रमाणे बदल तेव्हाच सुरू होतो जेव्हा हृदय प्रथम उबदार होते. केवळ उबदारपणाने त्याला वितळवण्यासाठी वेळ देऊन आणि हृदयाचे शेत नांगरूनच चांगली सुपीक जमीन तयार होईल, जिथे अखेरीस बियाणे पेरता येतील.
आईच्या प्रेमाच्या ९ भाषा, ज्या जखमी आणि अविश्वासाने भरलेल्या हृदयाचे सुपीक जमिनीत रूपांतर करतात.
त्यामुळे आमच्या कुटुंबातही सुखद बदल घडणार आहेत.