Hooid, kata ka lah ban jia.

U khun rangbah jong nga, uba dang shen u la long u khynnah skul pdeng, bad nga ngi la ju pynmong iwei ia iwei pat da ki kyntien kiba jem.

Nangta, kumba u la iohsngew ha iingmane, u khun u la sdang ban pyntreikam ia ki kyntien jingieit jong ka kmie kawei hadien kawei, u da ong ba u dei ban leh ia ka jingpeit bniah man ka sngi.

Haba nga la iohsngew ia ki kyntien jingieit jong u khun jong nga, da ka jinglong tynrai nga la sdang ban pyntreikam ia ki ruh kumjuh.

Mynta, haba ngi bakla ha iing, ka iing ka sem jong ngi ka la nang iahap jingmut da kaba ong, “Em, kata ka jia, kam pher.”