"Nga root na ka bynta jong phi mynta ka sngi ruh!"
.
.
.
Nga la phai shadien haba nga la iohsngew ia uwei u briew uba nga tip uba pyrta ia nga katba nga dang mut ban mih shabar.
Ha kaba nyngkong, nga la shah shim kabu ha ki jingphuh samrkhie bad ki jingkyrhuh ba itynnad bad ngam tip shuh kumno ngan leh.
Uwei u briew uba nga ithuh u la pynithuh ia nga ia ka jingialap ‘Ka Sngi Jingieit bad Jingsuk jong ki Kmie’ bad u la iathuh ia nga ba ka dei shaphang ka jingpyntreikam ia ki kyntien ai mynsiem.
Nga sngew kumba nga nang ioh bor kumjuh haba phi pynkmen ia nga da ki jingphuh samrkhie kiba itynnad.
Nga ruh nga la jubab ia ka jingiatiplem jong nga da ka jingphuh samrkhie kaba sngewtynnad.
“Nga’n root na ka bynta jong phi ruh!” u la pyrta.
Katba ngi dang ia sngap jar bad ia pynkmen iwei ia iwei pat, nga sngew kumba baroh kan iaid beit mynta ka sngi.
Tang katto katne ki kyntien ai mynsiem ki lah ban ai ia phi ia ka jingkyrmen kaba bha ban sdang ia ka sngi shuti jong phi ha ka jingthoh kaba bha.
Nga ruh, ngan iadon bynta lang ha ka jingialap ban pynphriang ia ka bor kaba bha da kaba pyntreikam ia ki kyntien jong ka kmie jong nga ha ki por ban wan.
.
.
.
"To sngewbha! Baroh, nga root na ka bynta jong phi baroh!"