Καθώς ο χρόνος που αφιέρωνα σε αυτόν και συζητώντας με τον γιο μου σταδιακά μειωνόταν, η σχέση μας σιγά σιγά απομακρυνόταν πριν καν το καταλάβω. Ακόμα και όταν μιλούσαμε, προέκυπταν παρεξηγήσεις, με αποτέλεσμα να πληγώνουμε ο ένας τον άλλον.
Έπειτα, μια μέρα, το πλαισιωμένο κείμενο «Η γλώσσα της αγάπης της μητέρας που καλεί για ειρήνη» τράβηξε την προσοχή μου.
Ναι, αυτό είναι!
Συνειδητοποίησα ότι, παρόλο που το ήξερα στο μυαλό μου, δεν είχα καταφέρει να το εφαρμόσω σωστά στην πράξη με τον γιο μου.
Από τότε και στο εξής, άρχισα να εξασκώ τη γλώσσα της αγάπης με τον γιο μου.
Όταν συζητάς, πες πρώτα «Ευχαριστώ, γιε μου» και
Όταν έκλεισα το τηλέφωνο, είπα, «Γιε μου, σ' αγαπώ».
Ακόμα κι αν ο γιος μου κάνει λάθος ή κάνει κάτι λάθος
«Εντάξει, γιε μου. Μπορείς να τα καταφέρεις! Η μαμά θα προσευχηθεί για σένα», τον ενθάρρυνε.
Ως αποτέλεσμα, ο γιος, που είχε απομακρυνθεί και ένιωθε σαν ξένος, άρχισε σταδιακά να ανοίγει την καρδιά του. Οι συζητήσεις έγιναν πολύ πιο ήπιες και η επικοινωνία βελτιώθηκε, επιτρέποντάς μας να νιώσουμε ξανά τη ζεστή οικογενειακή αγάπη.
Η αρχή της ειρήνης και της ευτυχίας είναι η «γλώσσα της μητρικής αγάπης που καλεί σε ειρήνη».
Θέλω να συνεχίσω να το εξασκώ αυτό ακόμα περισσότερο για να κάνω όλους γύρω μου χαρούμενους.