Ο άντρας μου με λυπάται που δουλεύω μέχρι αργά το βράδυ, ανάβοντας ξανά τα φώτα στο σκοτεινό εστιατόριο για να καθαρίζω και να ετοιμάζω τα υλικά. Δεν χάνει ποτέ άδεια για να με ακολουθεί έξω και να με βοηθάει με τη δουλειά.
Είμαι πάντα ευγνώμων στον σύζυγό μου, ο οποίος έρχεται να βοηθήσει με τη δουλειά εδώ και πάνω από δύο χρόνια χωρίς ποτέ να κουράζεται ή να ενοχλείται.
Μια μέρα, βοήθησα στην προετοιμασία των υλικών και, όταν ο άντρας μου δεν βγήκε από την κουζίνα, πήγα να τον δω.
Ο σύζυγός μου ακόνε ήσυχα το μαχαίρι που χρησιμοποιούσε για να κόψει ωμό κρέας, ενώ παράλληλα ετοίμαζε τα υλικά.
«Αγάπη μου, γιατί ακονίζεις ένα μαχαίρι;»
«Τελευταία, παραπονιέσαι ότι πονάει το χέρι σου όταν κόβεις κρέας και ότι φαίνεται να δυσκολεύεσαι λίγο επειδή δεν κόβει καλά. Αναρωτιόμουν λοιπόν αν μπορούσα να κάνω κάτι για να βοηθήσω και έψαξα για ένα βίντεο για να μάθω πώς να ακονίζω το μαχαίρι μου. Ελπίζω το μαχαίρι να κόβει καλά, ώστε να μην σε κουράσει πολύ.»
Είμαι τόσο χαρούμενη που έχω έναν σύζυγο που νοιάζεται για μένα έτσι. Δεν αγνοεί ούτε την παραμικρή λέξη ότι περνάω δύσκολα, αλλά αντίθετα προσπαθεί να με βοηθήσει, οπότε είμαι τόσο χαρούμενη που ένα χαμόγελο δεν φεύγει ποτέ από τα χείλη μου. Εκφράζω την εγκάρδια ευγνωμοσύνη μου στη γλώσσα της μητρικής αγάπης.
Χαίρομαι τόσο πολύ που σε έχω. Σε ευχαριστώ πολύ που με ξέρεις έτσι. Σ' αγαπώ, αγάπη μου~^^