Πριν τελειώσει η χρονιά, είπα στον αρχηγό της ομάδας μου ότι έπρεπε να παρευρεθώ σε μια εκδήλωση στην εκκλησία. Λόγω των αργιών, ήταν πραγματικά δύσκολο να ζητήσω άδεια, καθώς πολλοί από τους συναδέλφους μου ήταν σε άδεια, ειδικά την τελευταία ημέρα του έτους 2024. Όταν έκανα μια επακόλουθη επικοινωνία για να επαληθεύσω αν μπορούσα να δουλέψω μισή μέρα, μου είπαν ότι δεν ήταν δυνατό, καθώς δεν είχε εγκριθεί. Πληγώθηκα επειδή είναι σημαντικό για μένα και ξαφνικά ξέσπασα θυμός μέσα μου και είπα στον προϊστάμενό μου ότι δεν θα πήγαινα στη δουλειά εκείνη την ημέρα.
Η διάθεση στην ομάδα μας άλλαξε ξαφνικά επειδή το αίτημά μου δεν έγινε δεκτό. Αλλά μου είπε ότι θα έβρισκε τρόπο, καθώς ένιωθε ότι ήταν σημαντικό. Δεν της απάντησα επειδή ήμουν πληγωμένος. Ωστόσο, όταν γύρισα σπίτι συνειδητοποίησα ότι δεν είναι καλό που άφησα τον θυμό μου να βγει. Είπα λόγια που δεν ήταν ωφέλιμα. Τα συναισθήματά μου ήταν δικαιολογημένα επειδή είπα τα λόγια που ήθελα, αλλά τι γίνεται με το άτομο που έλαβε αυτή τη σκληρή λέξη; Θα είναι ευτυχισμένη η μητέρα;
Την προηγούμενη μέρα που είχα ζητήσει να φύγω, η προϊσταμένη μου επικοινώνησε πρώτα μαζί μου στέλνοντάς μου μήνυμα και μου είπε «Σου έστειλα απάντηση στο email σου. Το αίτημά σου για ημιδιαμονή εγκρίθηκε. Μην στεναχωριέσαι». Τότε της είπα «Λυπάμαι που σου είπα προσβλητικά λόγια». Η συζήτησή μας πήγε καλά και ανταλλάξαμε καλά λόγια.
Μέσα από αυτήν την καμπάνια «τα λόγια της μητρικής αγάπης», καταλαβαίνω καλύτερα τι θέλει η μητέρα. Μια συγγνώμη δεν θα σε κάνει να υποφέρεις ή να νιώσεις λιγότερο σημαντικός. Μερικές φορές μας κάνει να εξευγενιζόμαστε και να αναπολούμε τα πράγματα που δεν προσέχουμε και να τα κάνουμε καλύτερα την επόμενη φορά. Από τώρα και στο εξής, θα φροντίζω να εξασκούμαι στο να λέω ωφέλιμα λόγια που δεν είναι προσβλητικά αλλά μάλλον ενθαρρυντικά, ώστε η μητρική αγάπη να ανθίσει παντού.