«Παρακαλώ κάντε αυτό πρώτα, γιατί πρέπει να γίνει τώρα!»
Μου ζητάει να κάνω πρώτα τη δική του δουλειά, ενώ αυτός κάνει κάτι άλλο.
Αυτό που έκανα ήταν επείγον, και θύμωσα στη στιγμή.
Ήμουν έτοιμος να πω, «Δεν παίζω, οπότε αν έχεις μάτια, κοίταξέ τα και μίλα!»
Μου ήρθε στο μυαλό η καμπάνια «Ημέρα Αγάπης και Ειρήνης της Μητέρας». Τα λόγια της συγγνώμης, «Λυπάμαι».
Έσκυψα πρώτα το κεφάλι μου και είπα: «Συγγνώμη. Είμαι απασχολημένος αυτή τη στιγμή, οπότε θα βιαστώ να το κάνω για εσάς!»
Το άλλο άτομο με κοίταξε με σκυμμένο το κεφάλι και είπε «Λυπάμαι. Είμαι απασχολημένος, γι' αυτό σου ζήτησα να κάνεις πρώτα τη δική μου» και αντ' αυτού ένιωσε λύπη.
Τι θα είχε συμβεί αν δεν είχα καταφέρει να ελέγξω τα συναισθήματά μου σε μια στιγμή, ακριβώς εκείνη τη στιγμή;
Μέσα από την καμπάνια, σκέφτηκα ότι έπρεπε να προσπαθήσω όλο και περισσότερο να ακολουθήσω τα βήματα της μητέρας μου.