Πρόσφατα, υπήρξε ένα περιστατικό όπου προσβλήθηκαν συναισθήματα μεταξύ ενός νέου υπαλλήλου και ενός υπάρχοντος υπαλλήλου σχετικά με τις «βάρδιες».
Επειδή οι νέοι υπάλληλοι θα έφταναν ακριβώς στην ώρα τους για τις βάρδιές τους ή θα έφταναν αργά, οι υπάρχοντες υπάλληλοι θα έφευγαν αργά από την εργασία τους λόγω της παράδοσης/παραλαβής καθηκόντων.
Ως ιδιοκτήτης καταστήματος, ρώτησα έναν νέο υπάλληλο: «Μπορείτε να έρθετε στη δουλειά τουλάχιστον 5 λεπτά νωρίτερα για να κάνετε την παράδοση;»
Ο νέος υπάλληλος είπε απότομα: «Έχω πολύ δρόμο ακόμα, οπότε δεν μπορώ να το κάνω αυτό».
Για μια στιγμή, σκέφτηκα: «Γιατί μιλάς τόσο αυστηρά στον ιδιοκτήτη του καταστήματος;»
Έκανα ένα βήμα πίσω, θυμούμενος τη γλώσσα της μητρικής αγάπης.
Πείτε στους άλλους υπαλλήλους: « Αν ο νέος υπάλληλος αργήσει, θα πάρω τη θέση του εγώ, ώστε να μην χρειαστεί να περιμένετε πολύ για να φύγετε από τη δουλειά».
Το προσωπικό χαμογέλασε και είπε, «Εντάξει. Απλώς κάντε λίγο υπομονή.»
Πρόσθεσε, «Μερικές φορές αργώ στη βάρδιά μου ή άλλαξα βάρδια ακριβώς στην ώρα μου», και πρόσθεσε, «Θα ξεκινήσω φτιάχνοντας μόνος μου τα πράγματα».
Από τότε, αλλάζω βάρδιες 10 λεπτά πριν τελειώσει η βάρδιά του/της νέου υπαλλήλου.
Όταν ήμουν ο πρώτος που ανέλαβα βάρδια νωρίς, συνέβη κάτι εκπληκτικό.
Οι νέοι υπάλληλοι άρχισαν να φτάνουν τουλάχιστον 5 λεπτά νωρίτερα, και άλλοι υπάλληλοι έφτασαν επίσης 5 έως 10 λεπτά νωρίτερα.
«Αναρωτιόμουν τι θα είχε συμβεί αν είχα πει έντονα εκείνη την ημέρα: "Είμαι ο ιδιοκτήτης του καταστήματος, οπότε ελάτε στη δουλειά 5 λεπτά νωρίτερα".»
Πρέπει να ήταν άβολο και δύσκολο για όλους.
Όταν ενέδωσα και σεβάστηκα τον άλλον, η κατάσταση λύθηκε πολύ εύκολα.
Θα ήθελα να εκμεταλλευτώ αυτήν την ευκαιρία για να ακούσω πιο προσεκτικά τη γνώμη του άλλου ατόμου.
Συνειδητοποιώ για άλλη μια φορά ότι η καμπάνια «Ημέρα Αγάπης και Ειρήνης της Μητέρας» έχει να κάνει με την αλλαγή «εμένα», όχι των άλλων. ♡