Φαινόταν απλό, αλλά άλλαξε τα πάντα.
Αυτό ήταν όλο: η μετάδοση λόγων με την αγάπη της Μητέρας. 
Στην αρχή, ήταν απαραίτητη μια συνειδητή προσπάθεια.
Ξεκινήσαμε αλλάζοντας το "Γιατί το κάνατε αυτό;" σε "Σας ευχαριστούμε για την προσπάθειά σας".
και μια αμήχανη σιωπή ακολουθούμενη από ένα «Σε εκτιμώ πολύ».
Σιγά σιγά, αυτές οι λέξεις άρχισαν να γεμίζουν τα κενά και να μου δίνουν μια διαφορετική αίσθηση...
πιο ζεστό, πιο ειλικρινές.
Οι αδελφοί και οι αδελφές που σπάνια έρχονταν, άρχισαν να έρχονται όλο και πιο συχνά.
Θυμάμαι ότι μια μέρα, στην εκκλησία, μια αδελφή μου είπε:
«Κάτι έχει αλλάξει. Νιώθω ήρεμος, σαν να είμαι στο σπίτι μου.»
Και αυτό το συναίσθημα δεν ήταν μόνο δικό της.
Χωρίς να το καταλάβω, τα γέλια γίνονταν πιο συχνά,
τους πιο ειλικρινείς χαιρετισμούς και τις πιο ανοιχτές καρδιές.
Υπάρχει χαρά, ειρήνη και αγάπη σε κάθε λέξη.
Σας ευχαριστούμε που μας δίνετε αυτή την ευλογημένη ευκαιρία να μεταμορφωθούμε τόσο όμορφα. 💕 💕