Αν έπρεπε να διαλέξω τη πιο δύσκολη στιγμή των σχολικών μου χρόνων, θα έλεγα ότι ήταν η τελευταία χρονιά του λυκείου. Μόλις τελικά έφτασα στην τελευταία χρονιά, η οποία ένιωθα ότι δεν θα ερχόταν ποτέ, οι φίλοι μου περνούσαν κάθε μέρα εξαντλημένοι και αγωνιζόμενοι.
Έφτιαξα σνακ αγάπης με την οικογένεια της εκκλησίας μου για τους κουρασμένους φίλους μου γύρω μου! Αν και ήμασταν μικροί, τους τα φέραμε με λαμπερά χαμόγελα, γεμάτους ειλικρίνεια.
«Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα στις μέρες μας, έτσι δεν είναι; Το φτιάξαμε όλοι μαζί στην εκκλησία, οπότε ας το φάμε και ας χαρούμε μαζί!»
Οι φίλοι χαμογέλασαν πλατιά και είπαν: «Είμαστε τόσο συγκινημένοι. Σας ευχαριστούμε».
Με αυτόν τον τρόπο, μπόρεσα να δώσω δύναμη σε συνολικά 20 φίλους μέσα από σνακ αγάπης και τα λόγια αγάπης μιας μητέρας!
Θα περάσω τις υπόλοιπες μέρες της μοναδικής μου σχολικής ζωής με νόημα, εφαρμόζοντας τα λόγια αγάπης της μητέρας μου στην πράξη!