Υπάρχει ένας ηλικιωμένος που βλέπω πάντα μπροστά από το γραφείο ασφαλείας του διαμερίσματος το πρωί.
Υπήρχε μια ελαφριά επιφυλακτικότητα στο ανέκφραστο και σκυθρωπό πρόσωπό του.
Κάθε φορά που έβλεπα τους ηλικιωμένους, χαμογελούσα και τους χαιρετούσα χαρούμενα με ένα «γεια».
Στην αρχή, με χαιρέτησε αμήχανα, αλλά τώρα με χαιρετάει με ένα χαμόγελο και μάλιστα μου μιλάει πρώτος.
Νιώθω χαρά κάθε φορά που βλέπω τον ηλικιωμένο, επειδή δεν είμαστε πια απλώς γείτονες, αλλά νιώθουμε σαν γνωστοί.
«Η Γλώσσα της Μητρικής Αγάπης» είναι τόσο συγκινητική και ανοίγει καρδιές. ♡^^♡
© Απαγορεύεται η μη εξουσιοδοτημένη αναπαραγωγή ή αναδιανομή.
100