Προσπαθώ να σκέφτομαι και να εξασκούμαι σε εννέα θέματα δράσης κάθε μέρα.
Αφού πέρασε έτσι περίπου ένας μήνας
Διαπίστωσα ότι από τα εννέα, αυτό που δυσκολεύτηκα περισσότερο να εφαρμόσω ήταν το "Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για να βοηθήσω;"
Από τότε, έχω αναπτύξει τη συνήθεια να κοιτάζω τριγύρω για να δω αν μπορώ να κάνω κάτι για να βοηθήσω~^^
Μετά πήγα σε ένα εστιατόριο για ένα οικογενειακό δείπνο...
Ένας ηλικιωμένος άντρας με μπαστούνι προσπαθούσε να κατέβει τις σκάλες.
Οι σκάλες ήταν ψηλές...😥 Φαίνεται ότι χρειαζόμουν βοήθεια~
Χαμογέλασα χωρίς δισταγμό και άπλωσα και τα δύο χέρια στον γέρο.
Ο γέρος χαμογέλασε λαμπρά σαν παιδί, μου κράτησε το χέρι και κατεβήκαμε με ασφάλεια τις σκάλες.
Με αυτόν τον τρόπο, μπόρεσα να εφαρμόσω στην πράξη το "Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για να βοηθήσω;;^^"
Κάπως έτσι, ένα ευχάριστο συναίσθημα παρέμεινε όλη μέρα 🤗🤗🤗🤗🤗
Η αρχή της αλλαγής του κόσμου, "Η γλώσσα της μητρικής αγάπης" 💜💜
Ευχαριστώ💜