Στο συγκρότημα διαμερισμάτων μας, πιθανότατα υπάρχει τουλάχιστον ένα άτομο σε κάθε γειτονιά.
Υπάρχει ένας άντρας στον 10ο όροφο τον οποίο θέλω να αποφύγω να συναντήσω όσο το δυνατόν περισσότερο.
Κόκκινο δέρμα, σαν στα μάτια με το ράμφος,
Συνήθως τον βλέπουμε να ξεκινά καβγάδες και να συμπεριφέρεται αλαζονικά.
Στην πραγματικότητα, έχει τόσο έντονη προσωπικότητα που παραλίγο να μαλώσει με τον αδερφό του ενώ ήταν μεθυσμένος.
Κατέληξα να συναντώ αυτόν τον άντρα του 10ου ορόφου αρκετά συχνά.
Προσπάθησα να εξασκήσω τη γλώσσα της μητρικής αγάπης χαιρετώντας την με λαμπρότητα κάθε φορά που συναντιόμασταν.
Με χαιρέτησε συγκρίνοντάς με με τους άλλους ενοίκους του διαμερίσματος που δεν ήταν πολύ φιλικοί.
Επίσης, όταν είδα τον ηλικιωμένο από μακριά, πάτησα εκ των προτέρων το κουμπί του 10ου ορόφου στο ασανσέρ.
«Πώς το ήξερες ότι έπρεπε να το πιέσεις τόσο δυνατά! Χαχαχα!» είπε χαρούμενα.
Μια μέρα, είδα τον γέρο να πηγαίνει πρώτος στην είσοδο.
Ήμουν λίγο κουρασμένος εκείνη την ημέρα, οπότε ήλπιζα ότι θα ανέβαινες πρώτος.
Έχανα χρόνο μπροστά στο γραμματοκιβώτιο.
Σκέφτηκα, «Πρέπει να ξύπνησες τώρα» και άρχισα να περπατάω.
Η πόρτα του ασανσέρ άνοιξε με ένα δυνατό κρότο και ο άντρας στον 10ο όροφο μπήκε μέσα με ένα πολύ λαμπερό χαμόγελο.
Μου έκανε νόημα να μπω μέσα χαχα
Έτρεξα προς τα εκεί χαμογελώντας χωρίς δισταγμό.
«Ω, Θεέ μου~!! Ευχαριστώ!!!»
Όταν εξασκούσα τη γλώσσα της μητρικής αγάπης,
Ο πιο γκρινιάρης γέρος του κόσμου μου έδειξε καλοσύνη.
Η εκπληκτική δύναμη της γλώσσας αγάπης μιας μητέρας
Ανυπομονώ να δω πόσο μεγάλο θα γίνει αυτό το μικρό, ασήμαντο πράγμα. ❤️