Το παιδί μου, το οποίο έχει ενηλικιωθεί και έχει ολοκληρώσει τη στρατιωτική του θητεία, μετακόμισε πρόσφατα από το σπίτι των γονιών του.
Νομίζω ότι έμαθα πολλά κάνοντας μόνος μου τις δουλειές του σπιτιού και εργαζόμενος με μερική απασχόληση για να βγάζω τα προς το ζην.
Το παιδί απλώς λυπάται και μετανιώνει για τις θυσίες που έκαναν η μαμά και ο μπαμπάς του γι' αυτό στα νεανικά του χρόνια,
Όλος ο χρόνος που περνούσαμε στα νιάτα μας τον περνούσαμε με τα παιδιά μας, και ήμασταν χαρούμενοι που είχαμε παιδιά.
Ήμουν ένα παιδί που έγραφε γράμματα στη μαμά και τον μπαμπά μου κάθε χρόνο στα γενέθλιά τους.
Το 26, έλαβα μια επιστολή που μου φάνηκε αρκετά ώριμη, και έμεινα απλά έκπληκτος και ευγνώμων.
Η γλώσσα της μητρικής αγάπης έχει τη δύναμη να λιώνει καρδιές.
Είναι μια ισχυρή δύναμη που ζεσταίνει τις καρδιές ο ένας του άλλου.
Η πρώτη γλώσσα της αγάπης που ακούμε από τις μητέρες μας όταν γεννιόμαστε.
Σ' αγαπώ, σε ευχαριστώ, λυπάμαι.
Μια λέξη θερμής αγάπης και ευγνωμοσύνης.
Νομίζω ότι προέρχεται από μια καρδιά που ξέρει πώς να σκέφτεται ο ένας τον άλλον, μια καρδιά που αγαπάει.
Υιός!
Η μαμά και ο μπαμπάς στηρίζουν το μέλλον σου!
Τα νεανικά χρόνια της μαμάς και του μπαμπά μπόρεσαν να λάμψουν χάρη σε εσένα! Σ' αγαπώ ♡