Η μητέρα μου φέτος γίνεται ογδόντα.
Είναι ένα άτομο που έχει μεγαλώσει πέντε παιδιά, ζώντας μέρα νύχτα, μόνο για τα παιδιά του.
Αν ρωτήσεις «Πώς τα κατάφερες εκείνες τις δύσκολες στιγμές;»
«Ξεπερνούσα κάθε μέρα με ευγνωμοσύνη και τη χαρά της ενηλικίωσης», απάντησε.
Αυτή η μία λέξη αποτυπώνει τη ζωή της μητέρας μου και πάντα νιώθω σεβασμό και ευγνωμοσύνη γι' αυτήν.
Από τότε που γνώρισα τον Θεό , προσεύχομαι κάθε πρωί για πάνω από 20 χρόνια, συμπεριλαμβάνοντας τα ονόματα των παιδιών και των εγγονιών μου.
Επίσης, γράψτε ένα ημερολόγιο ευγνωμοσύνης κάθε μέρα χωρίς διακοπή.
Αν και δεν φοίτησε καν κανονικά στο δημοτικό σχολείο, άρχισε να κρατάει ημερολόγιο σε ένα βιβλίο λογαριασμών του σπιτιού χρησιμοποιώντας την κορεατική γλώσσα που έμαθε από τον θείο του από την πλευρά της μητέρας του.
Τα αρχεία που έχουν συσσωρευτεί εδώ και δεκαετίες αποτελούν απόδειξη του πώς έζησε η μητέρα μου.
Είμαι τόσο περήφανος και σας χειροκροτώ πραγματικά!