Ο ιδιοκτήτης ενός καταστήματος χρωμάτων, περίπου 30 ετών, στην ίδια γειτονιά είπε:
Έφυγες από την πόλη σου και έχεις ένα κατάστημα μόνος σου σε μια ξένη χώρα.
Είμαι ευγνώμων για τον ενθουσιώδη χαιρετισμό του ιδιοκτήτη κάθε φορά που επισκέπτεται το κατάστημά μας.
Τον κάλεσα σπίτι μου και φάγαμε μαζί.
Παρόλο που ήρθες ως καλεσμένος, είπες ότι δούλεψες σκληρά για να μου μαγειρέψεις.
Ένιωσα ακόμα πιο χαρούμενος βλέποντάς σε να με βοηθάς να στρώνω το τραπέζι.
Θα σε βοηθήσω, σε ευχαριστώ που με βοήθησες, είσαι καλά; Συγγνώμη, κ.λπ.
Η γλώσσα της μητρικής αγάπης ξεχύθηκε στο τραπέζι.
Με συγκίνησε τόσο πολύ το πόσο όμορφο ήταν.
Εγώ ήμουν αυτός που τον προσκάλεσε επειδή ήμουν πάντα ευγνώμων και ήθελα να του δείξω την εκτίμησή μου.
Έλαβα περισσότερη αγάπη. Δεν είναι κι αυτό ένα θαύμα;
Είμαι πάντα χαρούμενος λόγω της αγάπης της μητέρας μου~^^